Nokre gonger prøver eg å førestilla meg 1000 menneske samla; Det er mykje, så eg kan ikkje «Utsikt»
Eg kan ikkje førestilla meg at så mange menneske ser på teikningane mine, støttar arbeidet mitt, delar det og kommenterer det.
For mange år sidan var det ikkje noko slikt, ikkje noko eigentleg. Det er som å setja opp det beste av utstillingar, fordi det kjem til alle og ein kvar, utan skilnader, dei som kjenner teikning og måleri eller berre dei som likar å sjå og nyta kunst. Det er difor, kvar av de, er veldig viktig, fordi Elles ville ikkje arbeidet mitt gjeve noka meining.
Til mine meir enn 1000 følgjarar i Facebook: Mange, mange takk for å bli med meg, og alltid vere med meg
Norwegian