Når dagen byrjar i studio og dei første lysa kjem inn, er vanlegvis arbeidet mitt allereie planlagt frå dagen før, om ikkje månader før planlegging. Alt diskuterast mellom det digitale, den gamle blyanten og deretter stilen, karikaturen, portrettet, fankunsten, …y hyperrealismen for kva som helst, nokre gonger ei middels eller veldig lang tid med søk etter referansar, dokumentasjon som vil okkupere ein del av harddiskane og i samsvar med dei valde, timar eller dagar med prosess. Men nokre gonger oppstår uventa ting, at for tidskast på bakken alt programmert og med sjølvpålagte tidsfristar, som eg likar å møte.
Det viser seg at då eg byrja å tenkje på å lage fan magasin av Spel av tronar, Spørsmålet var om Ville det vere keisamt å lage ein publikasjon der det berre er teikneserieteikningar? Viss lesaren til ein viss grad er ein "elskar" av teikneserie teikning, kanskje ikkje, men viss han ikkje er ein stor fan av det, ville det berre vere å snu sider. Så eg bestemte meg for å legge til litt tekst, fortelje litt av førestillinga som kvar karakter har i historia og noko om skodespelarane som tolkar serien og prøver å ta vare og mykje av oppsettet.
Gjeve setet verka det for meg at eg skulle leggje til meir enn illustrasjonar for å "dekorere" ei side enn ein annan, med dragar og kråker. Så løysinga var å gjere litt spøk med sistnemnde for å "bryte" litt kva for lesaren kan verke monotont.
For å lage teikningane med kråkene laga eg flere skisser med tekst, i ei notatbok av desse som me nesten alltid berar dei som me likar å skrape papir heile tida. Eg valde berre to, og la dei til fanzine. Resten, gå i dvale, kanskje for å setja inn neste nummer.
Det uventa.
Me var på ei rollespelhending, då kven var naboen min, Yoel, Han kom bort for å seie hei. Samtalen kjem og går, me endar opp med å snakka om fanziner og teikneseriar. Det var då eg viste han notatboka mi der dei hadde vore. Skisser av kråkene.
Nesten umiddelbart sa han — Heia, dette er flott..
Kråkene? — Eg spurde i forbauselse, sidan dei berre var skisser og med ei mykje enklare og enklare teikning enn eg er vann til.
– Dei er morosame. — sa han.
— Vel, eg kunne laga eit fanzine av dei. Skjønar ikkje kva du synest?
–Det ville vore bra — Han svarte.
Då eg kom heim, hadde eg ideen i hovudet: Lage eit innlegg med kråkene?
Dei ville snakka om filmar og TV-seriar, men eg såg ei viss fråkopling Få dei til å snakka om ein enkelt serie eller flere i same fanmagasin? Å gjera lause vitsar kan resultere i ein stor "ukopla haug" som berre ville føra til keisemd og mangel på interesse. Så vi måtte sjå etter ei historie, som ville tene som ein felles tråd av alt.
I eit neste innlegg vil eg fortelje deg meir om denne nye fanzinen der eg jobbar utan å ha føresett det, eller tenkt på det. Blåsinger!
Norwegian